Set your footprints in a place where it won’t fail. In my world I’ll take you. In a sky unshaken, where both sun and air collapse in muteness... Please roll your breath down on my face, lead it to my chest, lift my voice like the way your eyes open doors--from this day that I am certain, from this day that I am unknown. I have nothing from the very beginning, I'll be getting nothing in the end. Look this is my life, it should not pass you by.
bumalik kung saan ako dati: wala
Thursday, August 20th, 2009
Anong idadahilan ko sa aking mga pangarap?
Kung nahuli nila akong tinuturuan ang anino sa pader..
Paano iuntog ang sariling ulo; basagin ang sariling mukha.
Anong bibigkasin ko sa mga alikabok sa aking paa?
…na malapit na silang maging putik,
At hindi na muling makakasabay sa paglipad
ng mga saranggola
Kung ipapanganak ko silang muli
Baka magtampo ang mga luha,
Baka hindi na dumaloy,
hindi na ako damayan sa aking pag-iisa.
Previous Comments
All comments are moderated. Your comments will not appear here unless approved by the blog owner. Thank you.
bitin. parang may kulang… mahina ang ending… pero ang ganda ng intro… ang ganda-ganda!
Posted by wanderer at August 20, 2009, 2:45 pm